Un - Forgettable - L๐v€ ~`

เธออยู่สูง เกินไป ใจก็รู้

ถ้าแค่ดู อยู่ห่างห่าง ก็ไม่ไหว

เฉยไม่ได้ อีกแล้ว ใจเอ๋ยใจ

ตกมาตาย ยังไง ก็ช่างมัน ~

ฉันมัน ทำอะไร ชอบเกินตัว

บอกตรงตรง ว่าก็กลัว ใจเหมือนกัน

แต่อย่างน้อย เกิดมา ได้ลองฝัน

ดีกว่าตาย แล้วไม่ทัน ทำอะไร ~

อย่างน้อย ได้ลองเสี่ยง ได้ลองฝัน

ถึงตายไป แต่มัน คุ้มใช่ไหม

พ่ายแพ้ ให้กับฝัน ของหัวใจ

ดีกว่าจากไป พร้อมหัวใจ ที่ว่างเปล่า . . . ~

ในที่สุด ก็จบภาคต้นของ ปี 1 สักที

อยากจะอัพเรื่องนี้ตั้งนานล่ะ

จะได้รู้กันไปว่าจบจาก ศิลป์-ภาษา ก็ไปเรียน วิทยาศาสตร์ ได้ หุหุ

หลังจาก สอบ ไฟนอล เสร็จ ด้วยเกรด แค่ 2.23 = ="

น้อยอย่างไม่น่าเชื่อ ~ แต่ก็เกินที่หวังไหว หุหุ

คิดว่าจะไม่ถึง 2.00 ซะแล้ว

แต่ทำไม ไปบอกใครต่อใคร ก็บอกว่า เยอะแล้ว

หรือว่าเค้า จะได้น้อยกว่าเรา ?

หรือว่าเค้า คิดว่าเรา จะได้น้อยกว่านี้นะ ?

หรือว่าเค้า กำลังปลอบใจเราอยู่ ?

หรือว่า เรา คิดไปเอง -*-

" แต่ได้เท่าไร มันไม่สำคัญหรอก . . .

              . . . มันสำคัญที่ว่า เราพยายามทำมันอย่างเต็มที่ แล้วหรือยัง ? "

อยากบอกว่า เวลาไม่กี่เดือนที่ผ่านมา

เราเหมือน คนโง่ มากมาย

เหมือนกับ เรา เริ่มที่ 10 แต่ คนอื่นๆ เริ่มที่ 50 กันแล้ว

แต่ก็นะ มันเป็น แรงบันดาลใจ ชั้นเยี่ยม เลยล่ะ

ที่ทำให้เราต้องตั้งใจมากกว่าเดิม

บางครั้ง เรา นั่งอยู่ด้วยกัน แต่ทำไมเรื่องที่มันคุยกัน ทำไม . . . เราไม่รู้เรื่องว่ะ

แต่ก็นั่งฟังเค้าคุยกัน และก็ ขำ ตัวเองอยู่ในใจ 555+

หลังจาก จบไปหนึ่งเทอม ตอนนี้ก็เริ่มปรับตัวได้ละ

อยากบอกกับ คนที่เรียนสาย ศิลป์-ภาษา ไปแล้ว

แต่อยากมาเรียนของสาย วิทย์-คณิต ว่า

จริงๆแล้ว มันไม่ได้ยากอย่างที่คิดเลยล่ะ

" เพราะมันยาก กว่าที่คิดเยอะ 555+  "

ถ้าเรา รัก ที่จะทำอะไรสักอย่าง สิ่งนั้น มันก็ไม่เคย ยากเกินไปหรอก

บางคน เรียนถึง ม.6 แล้ว พึ่งรู้ตัวว่า มาผิดสาย

บางคน เรียนอยู่ ป.โท แต่พึ่งรู้ว่ามันไม่ใช่ ตัวตน

และบางคน เรียนจบไปแล้ว พึ่งจะรู้ว่า ไม่ได้ รัก ~

มันอาจจะสายไปแล้วจริงๆ สำหรับ เวลา

แต่มัน ไม่เคยสายเกินไปหรอก สำหรับ การเรียนรู้

เมื่อไม่กี่วันมานี้ ได้ประโยคดีๆ จากเพื่อนคนหนึ่ง

" ระหว่าง ทางที่ถนัด กับ ทางที่ชอบ คุณจะเลือกอะไร ?

               . . . . . ถ้าคุณเลือก ทางที่ถนัด ที่แห่งนั้น ก็จะมีแต่ คนที่ถนัด

                         . . . . . แต่ถ้าคุณเลือก ทางที่ชอบ ที่แห่งนั้น ก็จะมีแต่ คนที่ชอบ . . . ~ "

มันก็จริงอย่างที่พูดนั้นล่ะ

มันอยู่ที่เรา ว่าเรา อยากจะไปทางไหน

ความสุข ที่ได้เจอ กับคนเก่ง ในทางที่ถนัด

หรือ ความสุข ที่ได้คุย กับคนที่รัก ในสิ่งเดียวกัน ~

" บางครั้ง การที่เรา เดินตามหลัง . . .

                   . . . มันทำให้เรา ได้เรียนรู้ ประสบการณ์ จากคนข้างหน้า ~ "

นี่ๆ เห็น ดวงดาว ดวงนั้นไหม ?

ดาวดวงที่ สุกสว่าง เปร่งประกาย นั้นไง !

อยากจะ สัมผัส มันบ้างไหมล่ะ . . .

ถ้า อยากรู้ ก็ต้อง ลอง ~ ถ้า อยากรัก ก็ต้อง เสี่ยง `