" บทกวี ที่ไม่มี คำนิยาม "

เป็นคำถาม ที่ฉัน นั้นสงสัย

บทกวี ถ้าไม่มี ความหมายใด

จะสรรสร้าง เพื่อสิ่งใด ใครคิดกัน


มีเรื่องราว มากมาย ที่ฉันรู้

แต่ว่าฉัน ไม่ได้อยู่ ณ ตรงนั้น

จนวันนี้ กาลเวลา พาคืนวัน

พาให้ใจ พาให้ฉัน ได้พบเธอ

 

จากทุกสิ่ง ที่ตรงข้าม กับความรัก

จนประจักษ์ พบรัก จนพร่ำเพ้อ

ไม่เคยคิด ว่าฉัน จะพบเจอ

มิตรภาพ มีเสมอ เธอไม่ไกล


จากทุกสิ่ง ที่ฉัน ได้เรียนรู้

ตั้งแต่ฉัน มีเธออยู่ ได้ชิดใกล้

ฉันเรียนรู้ มากมาย จากใครใคร

ทำให้ฉัน ได้เข้าใจ ในความจริง


แม้วันวาน ของเรา แค่พบผ่าน

แต่วันนี้ วันหวาน พานพักพิง

วันเวลา พาให้ เข้าใจสิ่ง

ให้ละทิ้ง ความเย่อหยิ่ง สิ่งในใจ

 

วันเวลา ไม่นาน ที่เธออยู่

ฉันไม่รู้ เธอคิด เหมือนฉันไหม

ฉันรักเธอ เพราะเธอ ไม่ใช่ใคร

ฉันรักใคร เพราะเธอใช้ ใจเธอจริง


บทกวี ที่ไม่มี คำนิยาม

เป็นคำถาม ที่คำตอบ ยังแน่นิ่ง

บทกวี ที่ไม่มี คำอ้างอิง

แล้วจะเชื่อ ทุกทุกสิ่ง จากอะไร


สุดท้าย บทกวี ไร้นิยาม

ตอบคำถาม ของฉัน จนเข้าใจ

บทกวี มีความหมาย อยู่ภายใน

สรุปไว้ " เธอต้องใช้ ใจเธอเอง "


. . .

. .

.

 

เหนื่อย แต่ สนุก มากมาย . . .

20 วัน กับการฝึกงาน ณ สถานีวิจัยลพบุรี

และ ศูนย์วิจัยข้าวโพดและข้าวฟ่างแห่งชาติ

มีเรื่องราว มากมาย หลายอย่าง อีกแล้ว

ที่ผ่านเข้ามา ให้ได้คิด ^^

แต่ก่อนอื่น ขอพูดถึงความรู้สึก ของการฝึกงาน ครั้งนี้ก่อนแล้วกัน

เซ็งโคตรรรรร และไม่อยากไปเลย -*-

เพราะ ว่าตอนแรก จะได้ไป ทับกวาง กับ ปากช่อง

ทับกวางไปเลี้ยงหมู ส่วนปากช่องไปลองของ ^^"

ตอนนั้นดีใจโคตรที่จะได้ไปปากช่อง

แต่แล้ว อยู่ดีๆ ก็โดนย้ายไป ลพบุรี กับ ไร่สุวรรณ อะไรฟร่ะเนี่ย -*-

 

 

. . .

. .

.

 

 

ณ สถานีวิจัยลพบุรี . . .

ได้ไปฝึกงานที่นั้น 10วันแรก กับเพื่อนๆ อีก 9 คน

เป็นกลุ่มที่น้อยที่สุด ตอนแรกก็คิดว่า เหนื่อยแน่ ไม่สนุกแน่

ที่นี่ ได้เรียนรู้ เรื่อง อ้อย มันสำปะหลัง และน้อยน่า ซะส่วนใหญ่

พอถึงเวลาจริงๆ ก็ เหนื่อยจริงๆ -*-

แต่สนุกกว่าที่คิดเยอะ

เพราะเหนื่อย เลยสนุก เพราะทุกข์ เลยเข้าใจ ^^V

และเพราะเป็นกลุ่มเล็กด้วย ทำให้สนิทกันเร็วมากๆ

สนิทกันจนแทบจะเอาเท้าพาดหัวกันเลยทีเดียว หุหุ

และที่นี่ อาจารย์และพี่ๆ ก็คอยดูแลอย่างดี

อยู่กันเหมือนครอบครัวเดียวกัน

ถึงที่นี่จะเหนื่อยไปสักหน่อย

แต่ก็เป็นสถานที่ ที่น่าจดจำเป็นอย่างยิ่ง ^^

 

 

. . .

. .

.

 

 

ณ ศูนย์วิจัยข้าวโพดและข้าวฟ่างแห่งชาติ . . .

ที่นี่ เป็นอีก 10 วันหลัง กับเพื่อนๆ อีก 68 คน

หลังจากตัดขาดจากโลกภายนอก ใน 10 วันแรก

ก็ได้มาเจอกับเพื่อนๆ ที่แยกมาจาก อสค. และ เขาหินซ้อน

ได้เรียนรู้เรื่อง ข้าวโพด ซะส่วนใหญ่ แต่ก็มีพืชไร่อื่นๆมาเสริมบ้าง

จากที่อยู่ที่ มหา'ลัย แทบไม่ได้คุยกันเลย

บางคนก็ยังสงสัยอยู่เลยว่าอยู่คณะเดียวกันด้วยหรอ -*-

แต่ช่วงเวลาไม่กี่วัน ก็มากพอแล้ว ที่ทำให้เราได้รู้จักกัน

ทำให้ได้รู้จัก เพื่อนๆ Ag-Chem และ IPM มากขึ้น

 

 

. . .

. .

.

 

 

จากวันเวลาที่ผ่านมา 20 วัน

จากความรู้สึกที่ เซ็งสุดๆ

แปรเปลี่ยนมาเป็น ความประทับใจ ที่สุด

ไม่รู้เหมือนกัน ว่าเพราะใคร และอะไร

ที่ย้ายให้เราได้ไปที่ ลพบุรี และไร่สุวรรณ

อยากขอโทษ ที่รู้สึุกแย่ๆกับคุณในตอนแรก

และอยากขอบคุณ ที่ทำให้ผมได้พบกับ ความทรงจำดีดี อีกครั้ง

อยากบอกอีกว่า ไม่อยากกลับเลย

คิดถึงช่วงเวลา และ ความสุขที่นั้นมากมาย

 

 

. . .

. .

.

 

 

ขอสารภาพ อีกครั้ง

จากเพื่อนๆ ที่เคยพบ แค่เพียงผ่าน

ไม่เคยคิดว่า จะมีความหมายอะไรมากมายจากวันวาน

ขอโทษที่คิดว่า พวกคุณ ไม่เจ๋งสักเท่าไหร่

แต่พอได้รู้จักมากขึ้น ทำให้ผมดู กาก ไปเลยทีเดียว 555+

คุ้มค่า จริงๆ ที่ได้รู้จัก พวกคุณ ทุกคน . . .

 

 

. . .

. .

.

 

 

สุดท้าย บทกวี ที่ไม่มี คำนิยาม ในครั้งนี้

บอกเล่าเรื่องราวมากมายไว้ให้คิด

หลายๆสิ่ง หลายๆอย่าง ไม่เคยผิด

มันอยู่แค่ห้วงความคิด และมุมมอง ที่จะหยิบยกมาเข้าใจ

จากเพื่อน ที่คิดว่าไม่มีอะไร กลับมีความหมายจริงใจ

จากวันเวลา ที่คิดว่าไร้ค่า กลับผูกพันวันวานเกินเข้าใจ

จากผู้คนมากมาย ที่คิดว่าจริงใจ ก็กลับเปลี่ยนไป ถ้าใจ ไม่จริงจัง

สรุปแล้ว งงไหม หุหุ

เอาเป็นว่า . . .

" คุณไม่อาจเข้าใจบทกวีได้ทั้งหมด . . .

                                 . . . ถ้าคุณไม่ได้อยู่ในห้วงอารมณ์นั้น

 และคุณไม่อาจเข้าใจทุกสิ่งอย่างจริงจัง . . .

                                 . . . ถ้าคุณยังไม่พยายามอย่างจริงใจ "

 

 

. . .

. .

.

 

 

ก่อนเข้า นิยามดาว ในครั้งนี้

อยากบอกว่า ทุกคืน ที่นั้น

ท้องฟ้าช่างสดใส ดวงดาวสุกสกาว

ทุกค่ำคืน ที่เหน็บหนาว

To be continued . . .

 

 

. . .

. .

.

 

 

ตั้งแต่ฉัน ได้รับรู้ การคงอยู่ ของเธอนั้น

ฉันคิด ว่าแค่นั้น ไม่สำคัญ เลยดวงดาว`

ตั้งแต่ฉัน ได้รู้จัก กับความรัก ของหนุ่มสาว

ขอบคุณ แสงสกาว ที่บอกกล่าว . . . กำลังใจ ~